Motywem przewodnim tegorocznej kampanii są białe plamy w opiece hospicyjnej.

Termin białe plamy w opiece paliatywnej odnosi się do miejsc, w których nie ma jeszcze stacjonarnej ani domowej opieki hospicyjnej. Określenie to powstało z inicjatywy prof. Krystyny de Walden – Gałuszko, pełniącej funkcję Krajowego Konsultanta w dziedzinie Medycyny Paliatywnej. Do likwidowaniu białych plam zachęca również Ogólnopolskie Forum Ruchu Hospicyjnego (OFRH). Krajowy Duszpasterz Hospicjów wraz z Fundacją Hospicyjną postanowili w sposób konkretny zachęcić lekarzy, pielęgniarki i wolontariuszy do tworzenia nowych ośrodków hospicyjnych.

Pacjenci z obszarów białych plam w ostatniej fazie nieuleczalnej choroby nowotworowej przetrzymywani są niepotrzebnie w oddziałach szpitalnych albo umierają w swoich domach, bez właściwej opieki przeciwbólowej i pielęgniarskiej, a także psychologiczno-duchowej. Często, zamiast łagodzić ból, bezskutecznie leczy się ich przyczynowo. Pacjenci pozostawieni sami sobie w ostatniej fazie choroby są skazani na wieloaspektowe cierpienie i niezrozumienie ich potrzeb. Bez profesjonalnego zespołu hospicyjnego, przygotowanego według standardów opieki paliatywnej trudno zrozumieć i zaradzić ich potrzebom. Dlatego jednym z celów tegorocznej kampanii jest pomoc w utworzeniu nowych hospicjów i wyszkoleniu zainteresowanych tym lekarzy, pielęgniarek i wolontariuszy przez istniejące już ośrodki.

Jak mogą powstać nowe hospicja?

Najprostszym sposobem zwiększenia liczby hospicjów jest stworzenie filii lub oddziałów już istniejących hospicjów. Zachęcenie do podjęcia tego wyzwania to jeden z celów tegorocznej kampanii HOSPICJUM TO TEŻ ŻYCIE. Część środków ze zbiórki publicznej prowadzonej podczas akcji zostanie przeznaczona na tzw. „startery” – zestawy sprzętu niezbędnego do założenia hospicjum. Pozostałe środki będą podzielone pomiędzy placówki uczestniczące w kampanii. Otrzymają one “otwarte” rachunki w aptekach, do pewnej ustalonej kwoty (w zależności od wyników zbiórki).

Wynikiem kampanii będzie również utworzenie wyjazdowego zespołu szkoleniowego pod auspicjami Krajowego Duszpasterze Hospicjów.

Krajowy Konsultant w dziedzinie Medycyny Paliatywnej wesprze ośrodki, które zdecydują się na otwarcie oddziału, pomagając w negocjacjach dotyczących kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Fakty przedstawione przez Krajowego Konsultanta Medycyny Paliatywnej

Ze szczegółowych danych Krajowego Konsultanta Medycyny Paliatywnej wynika, że żadnej opieki paliatywnej nie ma w 60 procentach powiatów 5 województw: małopolskiego, świętokrzyskiego dolnośląskiego, podkarpackiego i zachodniopomorskiego. To miejsca z najgorszymi statystykami. Do najbliższego hospicjum chorzy mają często nawet do 100 kilometrów, a to oznacza, że nie sposób dojechać do pacjentów z bólem czy innymi dolegliwościami, które skutecznie niweluje medycyna paliatywna.

Jeśli chodzi o dostępność opieki domowej, z informacji Krajowego Konsultanta wynika, że najgorsza sytuacja panuje w 4 województwach: dolnośląskim, małopolskim, opolskim i zachodniopomorskim. Tam odsetek powiatów, w których istnieje domowa opieka paliatywna jest mniejszy niż 10 proc. W najlepszej sytuacji są województwa: łódzkie, pomorskie, śląskie i warmińsko-mazurskie. Na tych terenach odsetek powiatów, w których działają profesjonalne zespoły opieki paliatywnej jest większy niż 50 proc.

Dane  te mają charakter orientacyjny – Dane dotyczące liczby jednostek opieki paliatywnej/hospicyjnej w poszczególnych województwach dość często zmieniają się, jedne przestają funkcjonować, inne się „przekwalifikowują" itp.

Zapraszamy wszystkich do publicznej dyskusji na tematy „białych plam” rozumianych w następujących aspektach:

• geograficznym - mówiąc o miejscach, gdzie brakuje hospicjów, zachęcając ośrodki do zagospodarowania tych miejsc i do utworzenia oddziałów zamiejscowych lub w pomocy w utworzeniu nowych hospicjów, szczególnie na wsiach i w małych miasteczkach.
• komunikacyjnym - czyli problemie mówienia pacjentom i ich bliskim o nieuleczalnej chorobie, końcu życia i o konsekwencjach mówienia bądź niemówienia prawdy pacjentowi i jego otoczeniu. Białą plamą medycyny jest sposób komunikacji z pacjentem i jego rodziną.
• społecznym – o tabu jakim wciąż jest nieuleczalna choroba i opieka hospicyjna, brak umiejętności obcowania z chorymi, od których odsuwają się bliscy i znajomi i o problemach rodzin, zmagających się z chorobą, brakiem wsparcia i innymi problemami.